de macrobiotiek, François als zijn spirituele raadgever. Aan Michio Kushi werd
in 1994 the award of excellence toegekend door de United Nations Society.
Feedback van bezoekers (Klik op onderstaande titels):
Beste Mr Rönne... (Brigit H.)
Bij deze wil ik u graag laten weten dat jij
helemaal juist zat met je uitspraken!
Ik wil je nogmaals danken voor het delen van uw
wijsheid met mij.
Vriendelijke groeten,
Brigit H.
Vriendelijke groeten,
Brigit H.
Dag François... (Dirk M.)
Een heel mooie en vooral inspirerende site,als
ik even ‘verdwaal in de wereld’ en jouw teksten
lees,
inspireren ze me en kom ik weer dicht bij
mezelf, jouw woorden zijn woorden van
waarheid.
Groetjes,
Groetjes,
Een specialist in management schrijft over François:
Een specialist in management schrijft over
François:
In een bepaalde periode kwam ik in contact met François Rönne. Een Belg met paranormale vaardigheden. Een man die vreselijk veel kennis heeft. Hij krijgt dat gewoon door.
Ook het boek dat hij geschreven heeft ‘sleutel tot inzicht’ bevat wijsheden, die hij gewoon aangereikt krijgt. Wijsheden die het overdenken meer dan waard zijn.
Toen ik daarbij voor het eerst zijn ‘veranderingsmodellen’ zag en die hij vanuit een andere dimensie kreeg, kon ik een uitroep van verbazing niet onderdrukken.
Daar zat een natuurlijke elegantie en inzicht in wat ik misschien door mijn vele studie wel kon herkennen maar ik was er nooit in geslaagd om dat op zo’n mooie wijze uit te drukken.
Ze hadden raakvlakken met de psychosynthese van Roberto Assagioli en meer in het algemeen met inzichten uit de transpersoonlijke psychologie. Zijn verhalen en ‘modellen’ verscherpten het inzicht in mijn eigen proces: de rommel rond mijn eigen hart weghalen.
Het gekke is dat doordat mijn eigen hart zich meer van zijn ketenen begint te ontdoen, ik zijn inzichten minder vanuit mijn hoofd begin te begrijpen maar meer vanuit het hartcentrum.
Het is gewoon een andere intelligentie waarvan ik eigenlijk nooit echt in mijn leven gebruik heb gemaakt en die ik zichzelf nooit heb laten uitdrukken in de omgevingen waarin ik functioneerde. François en ik besloten om in 2003 een dag over management en spiritualiteit te gaan organiseren. Daar zijn een aantal redenen voor. De eerste is dat mijn kijk op organisaties begint te veranderen. Ik begin langzaam het ontbrekende hart binnen de overheid te voelen. Ik zie en voel de vele mensen die er werken en eigenlijk geen echt contact hebben met zichzelf en met hun hart. Ik voel de geestelijke afgestomptheid in de overheids-organisaties waarin ik werkzaam ben. Geen (contact met het) hart, geen hartstocht, geen passie en geen Werkelijk leven.
De bekende Britse organisatie-expert Charles Handy heeft het in zijn laatste fantastische boek ‘de olifant en de vlo’ o.a. over wat hij alchemisten noemt. Zijn persoonlijke definitie daarvan is ‘mensen die uit het niets iets kunnen maken’.Het zijn mensen die door hartstocht worden gedreven. De mensen die hij had bestudeerd, geloofden hartstochtelijk in wat ze deden en die hartstocht hielp hen onder moeilijke omstandigheden door te zetten. Die hartstocht leek hun leven te rechtvaardigen. Zoals Handy aangeeft is hartstocht een sterkere term dan missie of doelstelling. Mensen met harts-tocht kunnen bergen verzetten waar anderen het laten afweten.
Ik ben er van overtuigd dat de modellen van François Rönne een beetje geassisteerd door mijn eigen inzichten, er toe kunnen leiden dat we iets kunnen doen aan het opnieuw kunnen voelen van een hart in een organisatie. Daarnaast zijn de vaardigheden van François gewoon ook uitermate nuttig voor diegenen die meer inzicht in zichzelf willen krijgen.
Misschien is er een nog heel ander effect te verwachten. Volgens de Amerikaan Bob Wright kan een hart na dergelijke ervaringen erg vatbaar worden, voor wat hij noemde het “Innerlijke Vrede” – virus. Hij gaf zelfs aan dat een dergelijk virus binnen gemeenschappen voor bijzondere gevolgen zou kunnen zorgen als het epidemische vormen aanneemt. Zodanig dat het een ernstige bedreiging kan zijn voor de tot nu toe tamelijke stabiele con-flictsituaties in organisaties. Als symptomen voor het virus noemt hij de volgende:
-De neiging om spontaan te denken en te handelen en dat niet te doen op basis van oude angsten.
-Een ernstig gebrek aan interesse om anderen te veroordelen.
-Een ernstig gebrek aan interesse in conflicten.
-Veelvuldige, overweldigende perioden van waardering voor anderen.
-Gevoelens van tevredenheid over anderen en de natuur.
-Een toenemende gevoeligheid voor liefde van anderen en de oncontroleerbare behoefte die door te geven.
In een bepaalde periode kwam ik in contact met François Rönne. Een Belg met paranormale vaardigheden. Een man die vreselijk veel kennis heeft. Hij krijgt dat gewoon door.
Ook het boek dat hij geschreven heeft ‘sleutel tot inzicht’ bevat wijsheden, die hij gewoon aangereikt krijgt. Wijsheden die het overdenken meer dan waard zijn.
Toen ik daarbij voor het eerst zijn ‘veranderingsmodellen’ zag en die hij vanuit een andere dimensie kreeg, kon ik een uitroep van verbazing niet onderdrukken.
Daar zat een natuurlijke elegantie en inzicht in wat ik misschien door mijn vele studie wel kon herkennen maar ik was er nooit in geslaagd om dat op zo’n mooie wijze uit te drukken.
Ze hadden raakvlakken met de psychosynthese van Roberto Assagioli en meer in het algemeen met inzichten uit de transpersoonlijke psychologie. Zijn verhalen en ‘modellen’ verscherpten het inzicht in mijn eigen proces: de rommel rond mijn eigen hart weghalen.
Het gekke is dat doordat mijn eigen hart zich meer van zijn ketenen begint te ontdoen, ik zijn inzichten minder vanuit mijn hoofd begin te begrijpen maar meer vanuit het hartcentrum.
Het is gewoon een andere intelligentie waarvan ik eigenlijk nooit echt in mijn leven gebruik heb gemaakt en die ik zichzelf nooit heb laten uitdrukken in de omgevingen waarin ik functioneerde. François en ik besloten om in 2003 een dag over management en spiritualiteit te gaan organiseren. Daar zijn een aantal redenen voor. De eerste is dat mijn kijk op organisaties begint te veranderen. Ik begin langzaam het ontbrekende hart binnen de overheid te voelen. Ik zie en voel de vele mensen die er werken en eigenlijk geen echt contact hebben met zichzelf en met hun hart. Ik voel de geestelijke afgestomptheid in de overheids-organisaties waarin ik werkzaam ben. Geen (contact met het) hart, geen hartstocht, geen passie en geen Werkelijk leven.
De bekende Britse organisatie-expert Charles Handy heeft het in zijn laatste fantastische boek ‘de olifant en de vlo’ o.a. over wat hij alchemisten noemt. Zijn persoonlijke definitie daarvan is ‘mensen die uit het niets iets kunnen maken’.Het zijn mensen die door hartstocht worden gedreven. De mensen die hij had bestudeerd, geloofden hartstochtelijk in wat ze deden en die hartstocht hielp hen onder moeilijke omstandigheden door te zetten. Die hartstocht leek hun leven te rechtvaardigen. Zoals Handy aangeeft is hartstocht een sterkere term dan missie of doelstelling. Mensen met harts-tocht kunnen bergen verzetten waar anderen het laten afweten.
Ik ben er van overtuigd dat de modellen van François Rönne een beetje geassisteerd door mijn eigen inzichten, er toe kunnen leiden dat we iets kunnen doen aan het opnieuw kunnen voelen van een hart in een organisatie. Daarnaast zijn de vaardigheden van François gewoon ook uitermate nuttig voor diegenen die meer inzicht in zichzelf willen krijgen.
Misschien is er een nog heel ander effect te verwachten. Volgens de Amerikaan Bob Wright kan een hart na dergelijke ervaringen erg vatbaar worden, voor wat hij noemde het “Innerlijke Vrede” – virus. Hij gaf zelfs aan dat een dergelijk virus binnen gemeenschappen voor bijzondere gevolgen zou kunnen zorgen als het epidemische vormen aanneemt. Zodanig dat het een ernstige bedreiging kan zijn voor de tot nu toe tamelijke stabiele con-flictsituaties in organisaties. Als symptomen voor het virus noemt hij de volgende:
-De neiging om spontaan te denken en te handelen en dat niet te doen op basis van oude angsten.
-Een ernstig gebrek aan interesse om anderen te veroordelen.
-Een ernstig gebrek aan interesse in conflicten.
-Veelvuldige, overweldigende perioden van waardering voor anderen.
-Gevoelens van tevredenheid over anderen en de natuur.
-Een toenemende gevoeligheid voor liefde van anderen en de oncontroleerbare behoefte die door te geven.
